1 Maart 2018 – Stuiterbaby, les geven met dikke buik en de naam raden!?

Stuiterbal 

Inmiddels ben ik 30 weken zwanger. Dertig. Hoe snel gaat de tijd?! Dit meisje is echt een ontzettende stuiterbal en iedere keer vraag ik mezelf af of Melle ook zo ontzettend bewegelijk was. Ik kan het me moeilijk herinneren. Wel dezelfde voorkeurshouding in de buik maar dit meisje rekt zich volgens mij gewoon dwars uit in mijn buik. Lig ik op mijn zij voel ik haar trappen in het matras en zie je tegelijk een voet/hoofd/arm in mijn andere zij omhoog komen. Echt heel bizar. Soms verrast ze me met een flinke trap op mijn blaas en moet ik acuut naar de wc, ook al was mijn laatste bezoek 2 minuten ervoor.

snapseed-1.jpg

Eindstreep 

Dertig weken voelt voor mij echt als dichtbij de eindstreep. Ik ben nog aan het werk, maar zit in mijn laatste vier weken voor mijn verlof. Ik snap dat dit kan klinken als de grootste onzin, maar bij Melle was ik echt binnen nu en een maand al bevallen dus je kunt je voorstellen dat dit als 36 weken zwangerschap voelt. Dat maakt ook dat de voorbereidingsstress ineens op komt zetten. Nu helpt het ook niet dat ik om me heen zie dat zwangeren nog voor twintig weken alles op orde hebben, hoe dan!?! Al hadden we nu ook heel duidelijk afgesproken, eerst een goede 20 weken echo, dan pas shoppen. Zoals ik al zei, nog 4 weken werken. Aankomende week heb ik nog een aantal volle werkdagen staan met reanimatietraining geven, lessen voorbereiden en geven en een bezoek aan de praktijk. Zo streep ik iedere week wat taken af en vliegt de tijd eigenlijk voorbij. Ik moet zeggen, het werk is goed vol te houden en ik doe het, ook met 30 weken, nog met veel plezier!!

img_3493.jpg

Kamerstress 

De kamer is geverfd, de lamp moet nog opgehangen worden maar is inmiddels aangeschaft. Dat is dus al een hele vooruitgang. Melle krijgt een grote kledingkast, de commode schuift op naar zijn zusje. Ik kocht hele toffe leren greepjes die nog een uur in de wind meuren maar er is me verzekerd dat dat nog weg gaat trekken. De waanzinnige posters staan al te wachten om opgehangen te worden en het ledikantje mag snel weer van zolder. Nog op het lijstje? Een leuk rekje voor aan de muur (work in progress), een vloerkleed waar ook een soort van aan gewerkt wordt. De co slaper is een ander verhaal. Gekocht samen met Melle zijn peuterbed, niet uitgepakt en blijkt dus niet geschikt voor onze boxspring. Natuurlijk is de retourtermijn al verlopen en tja, ik kwam er pas achter toen hij een soort van in elkaar stond. Mijn vriend gaat wat klussen zodat hij toch op hoogte komt en mocht het niet werken past hij in stukjes best door het slaapkamerraam. Stom ding. Nog zoiets. Ik kocht destijds een Alecto babyfoon waar een extra monitor op zou kunnen. zijn die krengen niet meer te koop, geloof je toch niet…. Natuurlijk kunnen we daar ook wel weer wat op verzinnen maar pffff, ik wil gewoon dat het even niet met gedoe gaat.

Puur op het gevoel 

Ik merk nu al dat ik net zoveel van dit kind kan houden als van haar broer. Ik maakte me hier net als bijna iedere andere moeder best een beetje zorgen om, omdat de liefde voor je kind je soms zo kan overvallen. Hoe kan ik zoveel van Melle houden?! En hoe kan het dan dat ik straks nog zo’n dosis heb voor zijn zusje?! Het lijkt niet mogelijk, niet uit te leggen. Maar ik geloof zeker dat dat zo zal zijn al is het met geen pen te beschrijven waar dat dan vandaan zou moeten komen. Ik kan er niet bij met mijn hoofd. Toch voel ik het nu bij iedere beweging in mijn buik. Ik sla beschermend mijn handen om mijn buik, praat liefdevol als ze de buik op stelten zet en droom ervan dat dit frummeltje straks in mijn armen ligt. Dat ik haar in de draagdoek dichtbij me draag, haar straks vast kan houden en dat ze een onderdeel is van ons gezin.

Meisje wat is je naam?

Ik spreek voorzichtig haar naam uit, zal dit het zijn? Wat een moeilijke keuze. Als ze een jongen was wist ik het wel maar nu voelt de keuze ineens heel erg moeilijk. Samen met mijn vriend denk ik na over de naam. We zaten op een stoere naam, maar als we het hardop uitspreken lijkt het niet te kloppen. Hoe kan dit nou?! Het brengt me in de war en ineens ben ik van geen enkele naam meer zeker. Meisje hoe moet je nu gaan heten? We zijn nu 80% zeker en ze zal net als Melle drie namen gaan krijgen.

Grote broer en kleine zus

Melle groet zijn zusje regelmatig en hij lijkt wel te snappen dat het om een baby gaat. Hij praat tegen mijn navel en roept dingen als: “Baby kom jij al geboren worden?!” Hij weet dat de baby rond zijn verjaardag zal komen maar is verder vooral geboeid door zijn gekoesterde trampoline die hij dolgraag voor zijn verjaardag wil hebben.We lezen boekjes ter voorbereiding en betrekken hem bij de voorbereidingen. Van het uitzoeken van een knuffeltje voor zijn zusje in de winkel tot welke kamer voor Melle moet zijn en welke voor zijn zusje zal worden. Af en toe zegt hij dat hij ook een baby is want ik kom ook uit jouw buik mama. Af en toe wil hij letterlijk weer even baby zijn en een wieg ik hem op schoot. Het hoort er een beetje bij, de nieuwe gezinssamenstelling is natuurlijk onwijs wennen dus ik geef hem wat hij nodig heeft en zeg dat hij altijd mijn baby is ook al is hij óók een grote jongen. We kijken samen zijn baby foto’s en filmpjes en daar kan hij ook geen genoeg van krijgen. “Mama ik jou helpen met baby troosten?” Het is een super zorgzaam jongetje dus ik hoop heel erg dat dat ik dat straks terug zal zien in zijn rol als grote broer.

Zo. Bijna 1000 woorden verder dus applaus als je nog steeds met aandacht zit te lezen! Mocht je benieuwd zijn naar de groei van mijn buik, de (babystapjes) voortgang van de kamer willen zien volg me dan zeker op instagram. Daar plaatst ik ook af en toe een oufitpost met de bump in de hoofdrol. Waar ik heel erg benieuwd naar ben, hoe denk je dat onze dochter zal gaan heten? Ik ga natuurlijk niks bevestigen of ontkennen maar ik wil het graag horen 😉

Liefs, Martina

Volg:
Share:

7 Reacties

  1. 1 maart 2018 / 18:59

    Heel veel herkenbaars! Ik ben zelf bijna 30 weken zwanger van een meisje ook. Bij mij is het wel ons eerste kindje, maar hier ook een enorme druktemaker, twijfels over de naam, een baby kamer die nog lang niet af is… En nog 4 weken werken voor mijn verlof in gaat. Ik kan niet wachten
    Bente onlangs geplaatst…Hieperdepiep, hoera! JARIG!My Profile

    • 10 maart 2018 / 10:50

      wat leuk om te horen! De naam is ook zo’n ontzettend grote keuze, dat maakt het extra moeilijk om de knoop door te hakken he..

  2. Bernadette
    1 maart 2018 / 22:48

    Super leuk stukje, m’n de stress om alles klaar te krijgen is heel herkenbaar….hahaha

  3. 2 maart 2018 / 08:38

    Ons meisje is deze week alweer een half jaar. Pfff wat gaat dat hard.. Je hebt een prachtige buik en ben dan ook heel benieuwd naar jullie meisje. Toen ik dit berichtje typte dacht ik ineens Ona, dat zou wel een mooie naam kunnen zijn voor jullie meisje. Stoer en toch ook lief.

    x
    Gelukjes van Maris onlangs geplaatst…Manage Plugins in the WordPress Mobile AppsMy Profile

    • 2 maart 2018 / 08:40

      Snap trouwens die link onder mijn berichtje niet, die blogpost heb ik namelijk helemaal niet geschreven :S
      Gelukjes van Maris onlangs geplaatst…Food swapMy Profile

    • 10 maart 2018 / 10:48

      Ik ben ook zo benieuwd! nu het weer wat meer richting lente gaat komt het ineens extra dichtbij. nog 3 weken werken tot ik verlof heb!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge