14 Juni 2015 – Melle is geboren!

14 juni geschreven 

  
Waar moet ik beginnen? Ik mis de schopjes van mijn zoontje in mijn buik, terwijl ik die eigenlijk op dit moment nog hoorde te voelen. Nu ik dit in bed lig te typen met een slapende baby naast me voel ik me zowel enorm gelukkig als verdrietig. Ik ben gelukkig, intens gelukkig dat na de afgelopen weken vol onzekerheden er toch een klein gezond mannetje naast me ligt te slapen. Toch ben ik ook heel verdrietig over het feit dat ik niet heb mogen genieten van mijn laatste trimester. Ik was trots op mijn babybuik, genoot van alle plopjes in mijn buik die je ook aan de buitenkant goed kon zien en kon niet wachten op mijn verlof om het thuis op orde te gaan maken voor de kleine man. Natuurlijk had ik meubels maar ik wilde de kleertjes gaan wassen, mijn koffertje voor de poliklinische bevalling gaan pakken, het eerste pakje voor na de geboorte uitzoeken en vooral nog lekker dagdromen over de kleine en ons toekomstige leven als gezinnetje. 
Terwijl ik 37 weken zwanger zou moeten zijn en zou genieten van de baby in mijn buik lig ik hier bij te komen na een mentaal slopende ziekenhuisopname, een buikoperatie en zorg ik voor een te vroeg geboren baby. Gelukkig is de termijn van de kleine heel goed, waardoor Melle zich steeds meer gaat gedragen als een normale pasgeborene, maar toch is zijn start zo anders waardoor alles nu ook anders gaat. 

Melle is alweer twee weken oud maar ik kan me niet meer herinneren dat hij er niet bij was. Het enige gevoel van voor zijn geboorte wat ik nog sterk voel is de spanning die ik had tijdens mijn opname in het ziekenhuis. Ik voelde me ongerust, bang en vermoeid. Over het algemeen voelde de uren in het ziekenhuis als dagen en de dagen waren weken. Raar idee om te beseffen dat ik bijna een maand binnen de muren van het ziekenhuis ben geweest en dat mijn leven op zijn kop stond terwijl het leven van andere mensen gewoon doorging net als anders.

Waarschijnlijk heb je het al meegekregen via instagram, 25 mei 2015 ben ik door een keizersnede bevallen van een prachtig zoontje. Hij heeft de naam Melle gekregen en is goed gezond. Inmiddels mocht hij na twee weken en 1 dag opname mee naar huis. Het is heel heftig allemaal maar we maken het goed! 

Volg:
Share:

13 Reacties

  1. 19 juli 2015 / 16:47

    Ach ja, ik kan me voorstellen dat het allemaal opeens heel anders wordt als je kindje te vroeg komt. Het gaat dan ineens zo snel en abrupt. En dan ook nog een buikoperatie waar je helemaal niet op zit te wachten. Ik hoop dat je het allemaal een plekje kan geven! En wat een prachtig koppie met haar heeft Melle zeg!
    saskia onlangs geplaatst…Persoonlijk: Hoe gaat het nu? (kletsartikel)My Profile

    • 21 juli 2015 / 23:21

      Klopt, heb wel even nodig gehad om mijn verwachtingen bij te stellen! Gelukkig gaat het nu allemaal heel goed!

  2. 23 juli 2015 / 09:32

    Gefeliciteerd met Melle.

    je dubbele emoties zijn heel herkenbaar. Natuurlijk ben je dolblij met je kindje, maar soms kun je ook heimwee voelen naar de zwangerschap. Dat geeft niets!

    Gun jezelf de tijd om te herstellen. Zowel lichamelijk als emotioneel.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Kinderfeestjes: alles wat je weten wilde!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.