21 Mei 2015 – Update 33 + 4

Ik heb getwijfeld over deze blogpost, hoe te beginnen en wat te vertellen. Op het moment ben ik 33+4 dagen zwanger en gaat het helaas niet zo geweldig. Ruim een week geleden ben ik met spoed een aantal uren opgenomen geweest ivm helder bloedverlies. Toen was ik krap aan 32 weken zwanger en zat de spanning er goed in. Gelukkig waren alle controles goed, deed de baby het goed en leek het bloedverlies niet uit een risicovol gebied te komen. Gerustgesteld ging ik naar huis, wel nog een aantal dagen bloedverlies gehad.  

 Gisteren werd ik tegen de ochtend opnieuw wakker van veel bloedverlies wat uitliep op een spoedconsult in het ziekenhuis. Ik belde de verloskundige en vriendlief gooide wat spullen in een tas. Vrij vlot daarna lag ik aan de Ctg en kreeg ik allerlei onderzoeken. Op het hartfilmpje waren regelmatige contracties te zien, maar ze waren gelukkig niet pijnlijk. Helaas bleef dit niet zo en begon de krampende pijn in mijn onderbuik en onderrug. Na een bezoekje van de gynaecoloog en verloskundige is er gestart met longrijpende medicatie en kreeg ik een infuus aangesloten met weeënremmers. Dit bezoekje voor mijn bloedverlies begon zo een behoorlijk spannende wending te krijgen en er ging ook van alles door mijn hoofd…… Het bloedverlies leek toch waarschijnlijk van de placenta te komen, en bloedverlies kan de baarmoeder zo prikkelen dat de bevalling op gang komt. 

Na monitoring of de medicatie aansloeg ben ik naar de kraamafdeling gebracht. Eergisteren ging redelijk, dinsdag op woensdag nacht was waardeloos… Meerdere malen hartfilmpjes gehad en bezoek van de dokters gehad, maar toch zijn we de nacht weer doorgekomen en blijft ons mannetje goed vitaal aanwezig. Het ene moment gaat het goed en denk ik, laat mij hier nog maar mooi 3 weken broeden, het andere moment maak ik me zorgen of ze hem niet alsnog met een spoedkeizersnede zullen halen. 

Gisteren ging wel oké, voelde me enorm slecht door het bloedverlies maar mini bleef op zijn plek en ik kreeg mijn tweede en laatste gift longrijpers. Alle controle hartfilmpjes zagen er goed uit en het bloedverlies bleef onder controle. Door de turbulente nacht ervoor zag ik onwijs op tegen de nacht, maar gelukkig kan ik zeggen dat het redelijk goed is gegaan! Natuurlijk is dit hele verhaal een duidelijk bewijs dat het binnen een paar momenten volledig om kan slaan dus ik juich zeker nog niet te vroeg… 

Voor nu stellen we korte doelen en moet ik vooral leren om mijn verwachtingen los te laten. Eerst de longrijpers erin en zien of we dat redden. Dan de weeënremmers eraf en duimen dat hij blijft zitten. Zondag ben ik 34 weken zwanger dus dat is ook voor de gezondheid van de kleine weer een belangrijke grens. Des te langer hij in mijn buik blijft zitten des te eerder mag hij mee naar huis. 

Kortom hele turbulente dagen die je plotseling cadeau krijgt bij een tot nu toe zorgeloze zwangerschap. Ik moest direct denken aan het berichtje van Lindsay, dat voor een ieder de zorgen van het ouderschap op een ander moment komen… Bij het proberen om zwanger te raken, door uitslagen van testen, tijdens het spannende eerste trimester, bij een kritieke bevalling, de eerste start of pas als ze het huis uit gaan. Zorgeloos genieten zit er voor ons nu niet in, maar rationeel weten we wel dat het kindje op dit moment al hele goede kansen heeft en hier niets aan over hoeft te houden. Toch maakt het mij heel verdrietig dat er een hele grote kans is dat ik in eerste instantie straks zonder maxi cosi en kleintje dit ziekenhuis moet verlaten. 

Ik hoop dat het rustig blijft en dat ik nog de tijd krijg om me lekker te vervelen in het ziekenhuis doordat het tegen de verwachtingen in toch stabiel blijft, maar daar durf ik nog niet op te hopen. We zijn nu al twee dagen verder sinds de opname en ik ben al blij voor die twee extra dagen dus we gaan het eerst even per dag bekijken. 

Als ik zin heb zal ik hier en daar een update blijven plaatsten maar dat is even afhankelijk van hoe het allemaal verder gaat en of ik zelf behoefte heb aan bloggen. Niet per definitie slecht bericht dus als ik even niks laat horen. 

Overigens typ ik dit via mijn telefoon en hoop ik dat het allemaal een beetje goed en leesbaar online komt. Je kunt me vinden op instagram, linkje kun je rechts in het menu vinden, daar zal ik mogelijk eerder wat korte berichtjes delen.

Volg:
Share:

25 Reacties

  1. 21 mei 2015 / 08:33

    Aaaah wat rot meid! 🙁 Ik hoop dat de bevalling nog even uit blijft en het met jou en jullie ventje het goed blijft gaan. Niet leuk dit! :(( Sterkte!
    Willemijn onlangs geplaatst…Salade van gegrilde groentenMy Profile

  2. 21 mei 2015 / 08:38

    Ik zit hier achter de pc de duimen dat mini ng even blijft zitten. Elke dag is een stap voorruit. Knap dat je hierover wil bloggen.
    Jess onlangs geplaatst…Powered By flowersMy Profile

  3. 21 mei 2015 / 08:42

    Jeetje meid, wat heftig! Ik duim voor jullie dat hij nog even lekker warm blijft zitten. Sterkte!

  4. 21 mei 2015 / 08:44

    Zo, dat is schrikken… Hopelijk blijft alles goed gaan en kun je nog even ‘broeden’. Ik wens je heel veel succes en blijf je uiteraard volgen!
    Lisanne onlangs geplaatst…Essie | Where’s My Chauffeur?My Profile

  5. 21 mei 2015 / 08:55

    Jeetje wat vervelend, rot en schrikken zeg! Nou alles is goed te lezen maak je daar maar niet druk over, neem je rust goed! Het is niet niks om zoveel bloed te verliezen. Hopelijk blijft die nog even lekker zitten! Succes en sterkte x
    Manon onlangs geplaatst…Wat ik 100% ga kopen als mijn No-Buy Maand voorbij isMy Profile

  6. 21 mei 2015 / 09:41

    Ahh wat super heftig! Heel vervelend :(. Heel veel succes en sterkte in de komende tijd. Hopelijk blijft jullie jongetje nog even lekker zitten!
    Bente onlangs geplaatst…Een lesje psychologie!My Profile

  7. Nadia
    21 mei 2015 / 10:35

    Wat eng! Sterkte! Hopelijk blijft ie nog even lekker zitten.

  8. 21 mei 2015 / 10:47

    Oh no, dit is echt heel rot voor je. Ik wil je heel veel sterkte wensen en hopelijk komt het allemaal goed! <3

  9. Mariska
    21 mei 2015 / 11:06

    Jeetje wat heftig allemaal zeg!! Ik ben zelf geboren met 34 weken. Mijn moeder had zwangerschapvergiftiging. Toen ik was geboren heb ik 4 weken in een conveuse gelegen. Maar alles is goed gekomen met mij. Ik ben nu 24 en heb er niks aan overgehouden. Heel veel succes deze tijd!

  10. Diana
    21 mei 2015 / 11:15

    Jeetje wat een naar bericht! Ik hoop dat de kleine man nog even blijft zitten. Heel veel sterkte voor de komende tijd! X

  11. 21 mei 2015 / 11:33

    Pff, schrikken meid! Dit is niet wat je van tevoren verwacht. Ik hoop echt dat hij nog even een tijdje blijft zitten, want hoe nieuwsgierig je ook bent naar je kindje, gezondheid gaat dan toch echt voorop. We duimen mee voor de beste afloop!
    Jennifer onlangs geplaatst…Mijn droombaan, toekomstbeeld en het moederschapMy Profile

  12. 21 mei 2015 / 16:22

    Hè, fuck. Ik ga voor je duimen en bidden dat jullie kleine man zo lang mogelijk blijft zitten en helemaal gezond en zonder complicaties geboren wordt. En dat denk ik sowieso wel! <3
    Kimberley onlangs geplaatst…Help, ik heb een copycatMy Profile

  13. margriet kuper
    21 mei 2015 / 18:01

    ooh wat spannend…heel veel sterkte…hoop dat je kleintje nog even blijft zitten…

  14. Maaike
    28 mei 2015 / 19:29

    Dappere chick die je bent <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.