7 Januari 2018 – Hoi meisje

IMG_4471

15 December 2017 – Daar zijn we dan. Bijna twintig weken zwanger, een mooie medische echo verder en een stapje dichterbij ons nieuwe leven. We weten namelijk dat we straks versterking gaan krijgen van een dochter. EEN DOCHTER. Hoe bizar is dat? Ik kan het serieus niet beseffen…. Ik heb heel hard moeten huilen, tranen van geluk. Ik heb hard moeten lachen van ongeloof, ik dacht altijd een gezin vol mannen te hebben. Dat is wat ik voor me zag, het voelde logisch.

Veel mensen zullen nu denken dat ik graag wilde horen dat het een dochter zou zijn, maar nee daar heeft het echt niks mee te maken. Het is vooral dat dit kindje in mijn buik beweegt, dat ik het nu een “zij” mag noemen, dat ze een eigen kamertje krijgt, dat de bevalling besproken wordt,  dat we zoeken naar een naam en nadenken over het eerste pakje.

Ik ben zo gelukkig dat we op dit punt mogen zijn. Dat het goed met mij gaat. Dat het goed met de baby gaat. Dat we dromen over de toekomst en dat er in die dromen twee kindjes voorkomen. Onze zoon en dochter. We krijgen een dochter en die dochter heeft een ontzettend lieve, zorgzame grote broer. Ik voel me zo ontzettend rijk. Ik ken veel verdriet, angst en zorgen, maar ik kan zeggen dat ik mij echt ontzettend rijk voel. Ik hoop zo erg dat alles goed mag gaan en dat ik in Mei een prachtig kindje in mijn armen mag houden. Dat ze in haar wiegje naast mij mag liggen. Dat ik een kraamweek mee mag maken. Dat ik een rondje kan lopen met mijn newborn in de kinderwagen. Dezelfde prachtige wagen waarin Melle heeft gelegen.

Ik had voor mijn zwangerschap dus heel sterk het gevoel dat ik alleen maar jongens zou krijgen. Of dat er nu eentje zou zijn of vier, you get the point, boys only. Maar sinds mijn zwangerschap had ik direct het gevoel dat het een meisje zou zijn. Hoe maf is dat. Ik voelde me door mezelf in de maling genomen. Was dit nu een gevalletje ‘de wens is de vader van de gedachte’? Of kan mijn gevoel daadwerkelijk kloppen? Te raar toch, ik ben hier veel te nuchter voor. Ik keek direct naar kamertjes voor meisjes, zoete pakjes, stoere meisjes met toffe haarbandjes in. Ik deelde mijn gevoel met mijn vriend en hij bracht me niet op andere gedachten….. Wacht even, deze echte jongens-papa denkt ook aan een meisje?!! Hij, als jongen uit een jongensgezin (jongensfamilie zelfs) kan het zich voorstellen dat uitgerekend het eerste meisje in de familie bij ons geboren zal worden?!

Tja, je kunt er weinig zinnigs over zeggen, iets met de natuur die zijn ding doet. Het maakt ons allemaal helemaal niks uit. Als het een jongen was geweest was ik net zo gelukkig geweest. Echt. Het is wel heel bijzonder dat ik de kans mag krijgen om het beide mee te maken. Want eerlijk gezegd denk ik dat dit meisje ons gezin compleet maakt. Natuurlijk zijn dat gevaarlijke dingen om te zeggen want zeg nooit nooit. Maar als dit allemaal goed mag gaan geloof ik dat ik in mijn handen mag knijpen van geluk en mijn lichaam de rust en regelmaat moet geven die het verdiend.

Ik zeg mogelijk veel “als het goed mag gaan” maar zo sta ik er ook echt in. Ik ken helaas genoeg voorbeelden waarbij een gezonde zwangerschap, een zwangerschap die leidt tot de geboorte van een prachtig roze baby’tje, een goede bevalling en hallo, überhaupt zwanger worden niet vanzelfsprekend is. Dit is een wonder. Dat het kind er op dit moment gezond uit ziet is een wonder. Ik ben pas gerust als ik dit meisje in mijn armen heb. En dan gaan de zorgen natuurlijk gewoon door 😉

Ik heb dan ook geen waanzinnige eerste zwangerschap gehad, waarin er veel “Wat als” momenten zaten. Dat helpt zeker niet mee. Maar of dit perse slecht is om te beseffen, nee. Ik geloof het niet. Het is niet zo dat ik niet kan genieten van deze kleine meid in mijn buik. Ik voel kriebels tot in mijn tenen als ik een schopje in mijn buik voel. Ik durf aankopen te doen in de overtuiging dat ik straks een prachtige dochter heb. Ik reken qua vakantie en gebeurtenissen vooruit hoe oud de mini dan zal zijn. Had ik al gezegd dat ik in Juli een reisje met mijn vriend heb staan? We hebben tickets voor Ed Sheeran in Stockholm en ik ben vastbesloten dat door te laten gaan.

Ja dat gaat betekenen dat ik mijn mini-baby thuis moet laten, inclusief grote broer. Maar ik heb er vertrouwen in. Tijd met mijn vriend is net zo belangrijk als mijn gezin. en oké, we gaan dit reisje natuurlijk niet langer maken dan noodzakelijk maar ik wil wel gaan!

Zoals je leest, gezonde spanning, heel veel liefde en heel veel dromen.

IMG_4222

7 Januari 2018 – Week 23 is begonnen. Wow wat vloog de tijd door de feestdagen en we zijn natuurlijk ook nog een weekje op vakantie geweest. Ik geniet ontzettend van mijn zwangere buik, naast de standaard ongemakken vind ik hem nu vooral heel erg mooi. Nog niet maatje meloen en dat ongemakkelijke zwanger-of-teveel-gegeten-buikje zijn we ook voorbij. Ik voel de baby elke dag bewegen, wat echt het fijnste ooit is aan zwanger zijn.

Dit meisje kan echt al flinke trappen uitdelen en oefent dagelijks haar lenigheid met een portie salto’s. Naast dat dat heel fijn is omdat het steeds tekenen van leven zijn kan ze vrij laag trappen wat ik aan mijn vriend omschrijf als een trap in je ballen…. Ik gok dat het zo zou moeten voelen maar geen idee want ik heb natuurlijk geen ervaring met een trap in mijn ballen. Goed verhaal dit!! Ze is natuurlijk vooral wakker als ik rust neem dus in de ochtend heel vroeg, ‘s nachts en in de avond als ik naar bed ga. Zouden die kleintjes zo alvast oefenen op hun briljante baby-ritme?

Qua aankopen gaat het lekker, Ik heb al wat mooie broekjes in de sale gekocht, wat leuke dingen bij Noppies en kreeg ook een mooi pakje cadeau die ik al deelde via Instagram. Ik kocht een Sleepyhead omdat ik daar simpelweg zoveel goede dingen over heb gelezen en ik wil dat ook een kans geven. Vooral omdat Melle als baby alleen maar op mij kon slapen en ontzettend op zoek was naar geborgenheid. Ik hoop dat dit kan helpen voor baby twee. De co-slaper is ook gekocht en ik heb wat ideeën voor de inrichting van de babykamer.

Misschien leuk om snel een artikel te delen met mijn wensen voor baby twee en een artikel met mijn aankopen. Wordt vervolgd!

Liefs, Martina

Volg jij mij al via social media?

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. 8 januari 2018 / 15:32

    Aaah leuk om te lezen, ik ben zelf 22 weken + 1 dag, en ook zwanger van een meisje (mijn eerste kindje). Hier wordt er ook flink op los getrappeld, zo’n fijn gevoel om zo vaak een teken van leven van haar te krijgen <3.

    • 10 januari 2018 / 20:55

      Jaaaa fijn is dat he!!! Ik vind het persoonlijk het mooiste aan zwanger zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge