30 Augustus 2017 – 8x Dol op mijn peuter

IMG_1894Het is zowel pijnlijk eerlijk, als enorm hilarisch om in de spiegel genaamd je eigen peuter te kijken. En dat gebeurd heel toevallig of juist heel bewust. Laatst vloog er bij mijn tweejarige ineens een scheldwoord uit zijn mond, totaal willekeurig maar met een serieus gezicht. Oeps, keek ik ineens per ogeluk in de spiegel. En dat was niet mijn beste kant.

Ik zie ook een betere kant van mijzelf in de spiegel. Waar ik hem eerder uit de box tilde,hem een dikke knuffel gaf en overlaadde met kusjes, voel ik nu zelf ineens twee handen op mijn wangen om een kus op mijn gezicht te kunnen planten. Ik zie zowel mijn goede als slechte voorbeeld terug in Melle.  Die tweejarige van mij kan ontzettend ‘temperamentvol’ zijn waardoor ik soms heel erg toe ben aan zijn middagdutje, maar er staat tegenover elk ‘uitdagend moment’ gelukkig een legio aan heerlijke momenten waarover ik je meer wil vertellen. Voordat je verder leest, ik wil niet opscheppen met “kijk eens wat mijn kind allemaal al kan met net twee jaar!!” Ik kan natuurlijk niet anders dan trots voelen voor mijn eigen kind maar wil je zeker meegeven dat ieder kind alles op zijn eigen tijd doet. En dan is het resultaat precies hetzelfde. Uiteindelijk kunnen ze allemaal het woord dinosaurus uitspreken en kunnen ze allemaal grapjes maken. Het ene kind praat met volle overtuiging een talkshow aan elkaar, het andere kind klimt ineens mijn zijn(of haar) kleine beentjes over de schutting. Want zomaar ineens vinden ze iets nieuws heel simpel. Ik kan één trede klimmen, dan zal die schutting van twee meter ook wel lukken. Allemaal doen ze hun eigen ding op hun eigen tijd. Het mooie, ze trekken zich niks van de ander zijn kunsten aan. Wanneer zijn wij dat eigenlijk verloren? Dat is overigens weer stof voor een ander artikel….

Inmiddels laat mijn peuter mij dus ook dagelijks smelten. Hij verrast me met eigenwijze teksten en een eigenzinnig karakter. Lees mee, want het is mogelijk een feest der herkenning!

IMG_1764

Praten. Elke dag, de hele dag. – “Mama, dinosaurus toch?” Hij leert serieus iedere dag zoveel nieuwe woorden. Ik sta versteld van zijn woordenschat, woorden met vier lettergrepen maken hem niet gek. Hij zegt ALLES na. Praten begon bij Melle al heel vroeg en het ging ontzettend snel. Ik moet zeggen dat ik mijzelf niet zo richt op wanneer kinderen wat moeten kunnen, maar ik weet wel dat dit echt wel heel snel is. Ik heb geen idee waar het door komt maar hij praat echt de hele dag honderduit. Dat napraten is dus wel al een paar keer een probleempje geweest. Denk: “f*ck” of “k*t”. Jaja, lekker bezig met je opvoeding hoor! Waar ik dus ook van in een deuk lig is dat woordje toch achter een zin. Gisteren was hij overtuigd van een huis met de kleur blauw.  “Blauw toch mama? Nee, niet goed mama! Niet groen! Huisje blauw toch? Haha. Jahoor schat. Die afsluiter ‘toch?’ Net alsof ik mijzelf hoor praten. Zo trots als zijn goede uitspaak mij kan maken, zo hard kan ik lachen om het vasthoudende ‘pannastoel’ Paddestoel is tenslotte ook zo 2016.

Liefde geven. – Een verdrietig moment herkent mijn peuter met gemak. Verdriet wordt door hem weggekust en geknuffeld waardoor je onmogelijk verdrietig kan blijven. Die eerlijke oprechte liefde kun je helemaal tot in je tenen voelen, ik vind het ook zo  aandoenlijk dat hij zo klein als hij is toch al de behoefte heeft om te troosten. Naast liefde geven als troost krijg ik ook op andere momenten dat warme gevoel in mijn borst. Als ik hem een goede nacht met mooie dromen wens voor het slapen gaan pakt hij met beide handjes mijn hoofd vast en geeft mij een dikke kus.

“Komt goed mama”

Emoties – Ik had mijzelf met een bot mes in mijn vinger gesneden tijdens het openen van een pizzaverpakking (!!!), super dom. Ik plakte een pleister tegen het bloeden en ging verder in de keuken. Toen ik bij Melle ging zitten verscheen er een grote frons op zijn  gezicht. “Mama wat heb je, mama au?” “Ja mama heeft zich gesneden met een mes, mes is au hè, heeeeeeel voorzichtig mee zijn!” Hij sloeg zonder iets te zijn zijn armpje om mijn nek en keek me met een serieus gezicht aan. “Komt goed mama” Die uitspraak werd door hem bezegeld met een kus op de pleister. Dat is toch om te smelten!!!

Het ene moment succesvol, het andere moment met tranen of ruzie

Dingen ondernemen – “Mama rechts fietsen?” Als we met zijn fietsje een rondje gaan lopen vraag ik hem vaak of we nu links of rechts zullen gaan. meestal roept hij gewoon iets en gaan we dan die kant op voor een blokje om. Nu had hij het laatst ineens over rechts fietsen. Hij bedoelde natuurlijk gewoon dat hij buiten wilde gaan fietsen, maar dat hij dit benoemde als rechts vond ik wel weer lief. Nu hij wat groter is en nog maar 1 dutje op de dag doet heb ik ook veel meer vrijheid om met hem op stap te gaan. Hij vind het ook echt leuk om er samen op uit te gaan. Het bos is overigens wel zijn favoriet, lekker door de modder banjeren met zijn fiets. Ik vind het nu zelf vooral veel leuker om dingen te ondernemen omdat hij zich steeds bewuster is van waar we zijn en wat we gaan doen. Leuke uitstapjes als het Nijntje museum, met de trein gaan, over het blote-voeten-pad lopen of spelen op het strand maken hem echt ontzettend blij. Hij kijkt om zich heen, maakt contact met andere kinderen, kijkt wat die aan het doen zijn en wil niks missen. In het Nijntje museum was het bijvoorbeeld ontzettend druk maar dat maakte hem niks uit. Hij gaat zelf op avontuur uit in de ruimtes (als je in het Nijntje museum geweest bent weet je wat ik bedoel) en als er dan andere kinderen ergens mee aan het spelen zijn gaat hij gewoon meedoen. Het ene moment succesvol, het andere moment met tranen of ruzie. Hij komt voor zichzelf op maar speelt ook lief samen.

IMG_1935

Indrukwekkende verhalen terug vertellen – Een vliegtuig, helikopter, ‘tatu-lance’ of een indrukwekkend dier is voldoende voor een goed gesprek. Hij kan sinds kort ook ‘s avonds aan papa vertellen over zijn belevenissen van die dag. Als het heel indrukwekkend was komt de uitdrukking erbij, gaat zijn stem omhoog en krijgt papa een onsamenhangend verhaal te horen. Denk in steekwoorden. ‘Koe grooooot!!..Fiets kijken!!.. Auto hard rijden, tatu-lance ieoeioeioeioe!!, Koe hard lopen, Zo papa!! En dan volgen er wilde bewegingen met beide armen en een gezicht dat nog steeds onder de indruk is van zijn belevenissen. De ene keer is het heel duidelijk de andere keer moet papa wat meer puzzelen en schakelt hij even een hulplijn in 😉 Maar hoe leuk dat hij ineens dingen gaat onthouden en gaat vertellen over de dag ervoor of wat hij die middag meegemaakt heeft.

Dansen – We dansen thuis bijna elke dag wel even op (keiharde) muziek. De dag eruit dansen of even de energie kwijtraken, heerlijk! Melle doet sinds hij het zelf kan ook lekker mee en laat dan vaak hele wilde moves zien 😉 Toen hij net kon staan was het alleen een luierkontje dat meedeinde op de muziek, nu heeft hij al een heel repertoire klaar zodra de muziek aan gaat. Soms krijg ik aanwijzingen “Zo mama!!” en moet ik hem nadoen. Ik deelde al een aantal keer filmpjes via Instagram van hem, iedere keer weer verliefd hoor! Haha 😉

Ik snapte niet hoe hij kwam bij ‘vette koe!!’

Ontwikkeling zoals grapjes maken – Als hij merkt dat mensen om hem lachen, vind hij dat zo leuk! Laatst liet hij ineens een boer aan tafel. Toen mijn broertje ging lachen wist hij niet hoe hard hij zijn best moest doen op nog een boer. Want dat was immers leuk!!! Ik vond het iets minder leuk, maar het feit dat hij zich bewust is van het ‘grapje’ vind ik dan wél weer hilarisch. Natuurlijk heb je dan ook de klassieker verstoppertje spelen op de kleuter manier. De ogen over het gezicht en dan ben je verstopt. Of hij is verstopt en als ik hem dan heb gevonden roept hij dat ik weg moet gaan hahaha! Ook verstopt hij zich twee tellen en springt dan zelf achter de gordijnen vandaan. “Hier ben ik mama!!” En dan hebben we natuurlijk nog het roepen van zijn naam tijdens het zoeken. In plaats van stil verstopt te blijven zitten springt hij tevoorschijn “Hier ben ik mama!!!” Waar ik ook zo om moest lachen was het vette koe verhaal. Ik snapte niet hoe hij kwam bij ‘vette koe!!’,dat is namelijk wat ik steeds verstond…. Tot ik het had ontcijferd als het bedoelde ‘vet cool!’ Toen ik dit na het pijnigen van mijn hersenen uitriep naar mijn peuter keek hij me raar aan. Ik zag hem denken, hoezo zo enthousiast mens, dat zeg ik al de hele tijd?!  Zowel de bewuste als onbewuste grapjes zijn te leuk en aandoenlijk, het is vooral zo bijzonder om dit te zien ontwikkelen.

IMG_1690

Als laatste.. – “Doei moppie love you!” Het antwoord: “Doei moppie mama laf joe!!” Dus dat.

Liefs, Martina

Volg jij mij al via social media?

Volg:
Share:

6 Reacties

  1. Nynke
    30 augustus 2017 / 11:19

    Ahhh, wat een moppie van een zoon heb jij zo te lezen. Zo mooi, die periode waarin ze leren praten en de wereld gaan ontdekken. En die vette koe, haha! Hilarisch!

    • 30 augustus 2017 / 11:30

      Haha ja echt! Zo gelachen! Uitspraak staat al in z’n uitsprakenboekje 😉

  2. 30 augustus 2017 / 16:27

    Ah, dat laatste zinnetje! Wat Bijzonder hè, om de ontwikkeling van een kind van zo dichtbij mee te maken. En helemaal omdat het je eigen kind is! En het is precies zoals je het ook zegt, ieder kind ontwikkelt zich weer op zij eigen manier en tempo. De een heeft ook gewoon meer interesse in het ontdekken van dingen dan de ander. Gelukkig is ieder kind bijzonder!
    Maaike onlangs geplaatst…Tips voor het fotograferen van insecten My Profile

    • 30 augustus 2017 / 19:17

      Zo is dat! Vond t toch belangrijk om even mee te geven dat er meerdere wegen naar Rome leiden en dat ik me daar wel bewust van ben 😉 onbewust toch altijd dat stomme vergelijken he 😉

  3. Marieke
    1 september 2017 / 14:29

    Hey Martina,

    Volg je al een tijdje!
    Wat een knappe meid en lieve moeder ben jij geworden zeg 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge