25 Januari 2018 – Heeft u een boterham belegen kaas?

schermafbeelding-2016-11-07-om-11-40-16

Thuis werken. Zowel een genot omdat je veel vrijheid hebt maar tegelijk een kleine wereld. Daarom is het soms fijn om als een ‘hip persoon’ in een ‘hippe tent’ achter mijn ‘hippe macbook’ te kruipen. Ik kan overal werken als ik maar mijn laptop, inloggegevens en oplader bij me heb. Normaal zou ik de laatste niet noemen maar nu ik hier in een ‘hippe tent’ zit met een batterij van 20% is die missende oplader ineens belangrijk genoeg geworden om mee te nemen in dit rijtje. Laptop niet thuis opgeladen, beginnersfout.

Ik zag het vanmorgen helemaal voor me. Laptop mee, tentje uitzoeken om lekker te zitten en te werken, lekkere koffie bestellen, lunchen zonder me druk te maken om een kleuter met een spanningsboog van een half uur. Nu zit ik hier en geef ik net heel beleefd door dat alles naar wens was. Tja, alles naar wens want ik kan moeilijk de jongen van de bediening meenemen in mijn treurige tocht door de menu kaart.

Ik bedoel, hij heeft net baardgroei, weet hij veel waarom zwangere vrouwen zeiken over gepasteuriseerde kaas, zachtgekookte eitjes, medium burgers en broodjes zalm. Ook dat onschuldige broodje geitenkaas kan het niet worden want shit, terloops checken bij de keuken verteld mij dat de geitenkaas vers van de boer komt, niet gepasteuriseerd dus. Ja, ik snap dat hij de wanhoop in mijn ogen en de verslagen toon in mijn stem niet kan linken aan het aanbod op de menu kaart. Waarschijnlijk denkt hij, mens doe niet zo moeilijk met je keuzestress. Er staat genoeg ‘hips’ en lekkers op de kaart. Wat TREURIG. Dat zelfs de vega opties afvallen omdat het alleen maar dingen bevat die op het Nederlandse no-go lijstje voor zwangeren staat. Laten we over dat broodje carpaccio maar niet praten.

Ik snap het niet zo goed. Ik wil keuze hebben in het leven, ook als ik zwanger ben en ook als ik veel geld neer moet leggen voor een lunch. Na drie twijfelachtige gerechten laat ik mijn oog vallen op een warm gerecht. Voordat ik dit met overtuiging kan bestellen moet ik ook meer weten over wat er allemaal in zit. Ik geef het op, want ik blijf zeiken. Ik kan er niks aan doen maar letterlijk OVERAL zit iets in wat niet doorbakken is óf doorbakken smaakt als een schoenzool. Rauwe kazen, rauw ei, rauw vlees en rauwe vis. Ik eindig met een broodplankje van de borrelkaart. Laat die verse aioli ook maar zitten, ik doe het wel met de hummus, dankjewel.

Ik vind het heerlijk om zwanger te zijn maar op deze momenten word ik ook een beetje moe. Moe van het informeren, moe van het zoeken naar opties en elke keer eindigen met een frietje is ook een beetje sneu. Maar eigenlijk snap ik het niet zo goed. Waarom hebben sommige restaurants in deze tijd, met bergen diëten en eetwensen niet minimaal 2-3 opties voor zwangeren op de kaart staan? Ik kan me voorstellen dat het voor vegetariërs en veganisten soms ook een zoektocht is. Net als voor mensen met een allergie. WAT EEN GEDOE!!!

In feite heb ik nu 8-9 euro betaald voor een droog brood met een dipsaus. Lekker bezig. Volgende keer maar op zoek naar een tentje met een boterham belegen kaas. Maar toch beleefd lachen als je vertrekt. “Ja, dankjewel, alles was naar wens.” Blijkbaar is mijn ruggengraat net zo slap geworden als mijn buikspieren.

Liefs, Martina 

Volg jij mij al via social media?

Bron afbeelding x

Volg:
Share:

10 Reacties

  1. Gerdina
    25 januari 2018 / 12:35

    Vroeger was alles veel makkelijker…ook om zwanger te zijn geloof ik!
    Er werd veel minder over wat je niet en wel mocht gesproken, filet american was goed voor je en je vlees moest doorbakken zijn en rauwe vis was ook beter van niet maar verder, aten we heel veel.
    Gelukkig maar want ik zou gek geworden zijn!
    Voortaan een thuis klaar gemaakt broodje meenemen? Lekker met een latte of verse jus opsmikkelen eventueel met een kopje soep erbij….dat hebben ze meestal wel op de menukaart toch?
    Suc6 met werken en die heerlijke peuterpuber 😉

    • 25 januari 2018 / 13:30

      Ja dit was wel heel sneu haha! En ik had om12 uur geen zin in een bord saté of gebakken kip met couscous en curry…..

  2. Maaike
    25 januari 2018 / 18:13

    Ooow zo herkenbaar! Zo zat ik vorige week toch per ongeluk met een overheerlijke pizza parmaham voor mn neus, ships! Gelukkig de buurvrouw die een (saaie) maar ‘toegestane’ pizza voor dr neus had en wel wilde ruilen.. nog een paar maandjes! En dan gaan we lekker uit eten om ons vol te stouwen met carpaccio, biefstuk rare gebakken en natuurlijk onder het genot van een heerlijk wijntje of biertje ; ) ik kijk er nu al naar uit!

  3. Nynke
    25 januari 2018 / 21:08

    Jeetje, wat een tegenvaller zeg! Gelukkig is het maar tijdelijk, maar toch…
    Erg leuk geschreven trouwens!

  4. 26 januari 2018 / 06:06

    Zit hier smakelijk om te lachen. Maar het is wel de waarheid als een koe! Het viel mij toen ik zwanger was ook op. Terwijl mijn moeder dan zei maar dat aten we vroeger ook gewoon hoor..
    Toch besloot ik dan mijn eigen gevoel te volgen en het niet te doen!

    X

    • 26 januari 2018 / 14:36

      Leuk om de herkenning te horen van anderen! Thanks voor je reactie 🙂

  5. 27 januari 2018 / 15:52

    Leuk geschreven! Soms kan het inderdaad zo simpel zijn, jammer dat dat met buiten de deur eten anders is. Ik begrijp al die moeilijke gerechten soms ook niet hoor. Dat belooft wat, mocht ik ooit zwanger zijn: Ik ben vegetariër en allergisch voor noten. De keuze is nu vaak al beperkt in ‘hippe’ tentjes, haha!
    Anna onlangs geplaatst…Ik ga op stedentrip naar… Lissabon!My Profile

    • 27 januari 2018 / 18:54

      Dankjewel! Ja echt he, dit is maar tijdelijk maar soms is de keuze om te huilen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.