30 November 2016 – To dye or not to dye

pwmds57bapi-tiago-muraroIk word grijs. Of althans, mijn haren worden grijs. Je weet wel zo bij de slapen, dat wat mannen zo sexy schijnt te staan. Maar ik heb geen piemel. Ik ben een vrouw. En grijze haren schijnen vrouwen dan weer niet zo sexy te staan. Dit is 1 van de twee redenen waarom het jammer is dat ik geen man ben. De andere reden is dat ik niet staand overal waar het uitkomt kan gaan plassen zonder daarbij ook blote billen te tonen. Bovendien is hurkend in de berm plassen een kunst die ik niet beheers. Het levert me over het algemeen een half lege blaas op (uitplassen is onmogelijk) en met een beetje pech natte schoenen en/of een natte (onder)broek. En hierbij nog een bekentenis: in mijn jeugd heb ik het wel eens gepresteerd om zelf droog te blijven maar wel de kleren van mijn zusje onder te piesen. Vraag me niet hoe. Zij was ‘not amused’… En ik voelde me wel wat schuldig, maar ergens ook opgelucht met mijn droge kleren. Op deze twee relatieve nadelen na, ben ik er alleen maar blij mee dat ik geboren ben als vrouw.

Een oudere, grijzere, wijzere vrouw, dat is toch op die piemel na weinig anders dan een oudere, grijzere, wijzere man?

Maar goed die grijze haren, waarom vinden wij in onze cultuur dat bij mannen sexy en bij vrouwen niet sexy? Een oudere, grijzere, wijzere vrouw, dat is toch op die piemel na weinig anders dan een oudere, grijzere, wijzere man? Waarom moeten vrouwen de eeuwige jeugd bezitten? Eerlijk is eerlijk, ik voel me nog niet grijs (whatever that may be), maar wel ouder. Ik ben 35, ben getrouwd, heb 3 kinderen, de oudste wordt over een paar maand al 9, ik werk al 10 jaar. En ik begin ook al vergeetachtig te worden want terwijl ik dit typ zie ik dat er iets niet klopt. Ik ben afgestudeerd toen ik 26 was en ik werk 10 jaar….hmmmm 26+10 is 36, dus ik ben 36. (Nog even nagerekend: geboortejaar 1980, nu 2016, ja verrek ik ben 36. Zo’n emoticon met grote verbaasde ogen zou hier op zijn plek zijn.) Alhoewel ik soms verrast ben als ik de grijze haren in de spiegel zie, merk ik ook dat ik ouder word, vind ik het logisch en ben ik er nog blij om ook. Naarmate ik ouder word krijg ik meer zelfvertrouwen, minder angst om op mijn bek te gaan, meer geloof in mijn eigen kunnen enz enz. Ouder worden is tof, vet cool en lekker.

Toch had ik het leuk gevonden als het nog een jaar of 30 zou duren voordat de eerste grijze haar zou verschijnen. Daar had ik ook nog enigszins reële hoop op. Mijn vader is namelijk minder grijs dan ik. Dat vind ik gewoon een misselijke grap van de natuur: ik krijg wel de kleine borsten van die kant van de familie, maar dan weer niet de niet-grijze haren. Tsss. Nu heb ik dan weer reële hoop dat ik in ieder geval net zo mooi grijs word als mijn moeder. Het zou me echter niet verbazen als moeder natuur ook hier weer een geintje in petto heeft. Maar zoals ik die kleinere borsten geaccepteerd heb, ben ik nu ook bezig met die grijze haren te accepteren.

Ik vind dit gewoon teveel gedoe

Als tienermeisje kreeg ik van jongens wel eens commentaar op die kleine borsten. Er was bijvoorbeeld een jongen – waar ik zelfs nog bevriend mee was ook – die me vertelde dat ik op mijn duimen moest blazen. Wie weet zouden de borsten daar wat opgepompt van kunnen worden. En nu ben ik dus 36 en krijg ik commentaar op de grijze haren. Verassend genoeg zijn het nu de vrouwen die er wat over te zeggen hebben. De mannen hoor ik er niet over. Die hebben me waarschijnlijk al in de categorie a-sexy gezet en dat wat afgeschreven is, hoef je niet meer te bespreken.. ;). Mijn zussen en sommige vriendinnen zeggen dat ik het moet verven en er zijn er ook al een paar die hebben aangeboden het voor me te doen. Manlief zegt er uit zich zelf niets over. Als ik hem er naar vraag geeft hij toe dat hij het niet-grijs mooier vindt dan met grijs. Hij peinst er echter niet over om ooit zijn eigen nog te ontstane grijze haren te bedekken met een verfje en vindt het dus ook prima als ik dat niet doe. En toegegeven er zijn ook een paar vrouwen geweest die me een compliment hebben gegeven vanwege mijn mooie grijze haren, en die meenden het nog ook.

Dat verven, ik heb het geprobeerd, echt waar. Een paar keer nu; een dagdeel bij de kapper, 70 euro lichter, een flink aantal highlights en lowlights rijker en 2 weken later begin je de eerste grijze haren al weer te zien. Ik vind dit gewoon te veel gedoe. Die tijd besteed ik liever aan een boswandeling of een goed boek. Dat geld besteed ik liever aan nieuwe schoenen, een lekker etentje of in combinatie met die tijd aan een ontspannend saunabezoekje. En op dit moment hebben anderen meer last van die grijze haren dan ik. Op dit moment kan ik er oprecht niet mee zitten. Ik ben gewoon ik, met of zonder grijze haren. Als ik dit zo schrijf bedenk ik me dat ik allang blij mag zijn dat ik haar heb.

Voor nu heb ik besloten dat ik lekker opstandig mezelf blijf met grijze haren

Wat ik extra bizar vind, is dat er best een hoop mensen zijn die de haren grijs verven, met name onder de jeugd. Met opzet. Zij worden grijs met opzet en ik zou die grijze haren moeten bedekken. Ik heb zelfs een vriendin die haar haren laatst grijs verfde, maar die haar uiterste best doet om wat van nature grijs wordt te bedekken. Wat een gekke wereld is het toch.
Voor nu heb ik besloten dat ik lekker opstandig mezelf blijf met grijze haren en dat ik het gedoe even aan mij voorbij laat gaan. Niet omdat ik grijs wil zijn, maar gewoon omdat ik het begin te worden. Wie weet kijk ik daar aan het eind van de winter met mijn bleke koppie wel weer anders tegenaan. En iedere vrouw die haar haar wel wil verven: you go girl! Doe of laat waar je je lekker bij voelt.

Door Majanka

Bron afbeelding

Volg:
Share:

9 Reacties

  1. Kim
    30 november 2016 / 13:41

    O ja, bijna vergeten… To do list; Kapper bellen en haar weer grijs laten verven ;P

  2. Laura
    1 december 2016 / 09:33

    Wauw Majank, je schrijft zo leuk!! Weer een heerlijk verhaal!

    • Majanka
      1 december 2016 / 18:34

      Ah lief, dank je.

  3. 1 december 2016 / 19:36

    Toen ik begon met lezen, dacht ik dat het een blog van Martina’s hand was. Tot ik me achter de oren begon te krabben bij het stukje over 36 zijn. HAHA! Bleek het van Majanka. Hoe dan ook, weer een vermakelijk stuk 😀
    Willemijn onlangs geplaatst…Café DenderzMy Profile

    • Majanka
      1 december 2016 / 21:21

      Hahahah, hoppakee, zo 10 jaar eraf geschreven…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.