19 Januari 2017 – Begin vandaag

9rhgovrdrdm-freestocks-orgAfgelopen week begon ik aan een column. En zoals ze soms als vanzelf op het scherm verschijnen wilde het deze keer niet vlotten. Qua moeder-zijn zat ik even niet zo lekker in mijn vel. De vakantie vond ik op de feesten na geen feest. Het leek me dus een goed onderwerp om eens lekker op los te gaan, maar het lukte niet echt. Aan het eind van de avond stond er wel een A4tje vol getypt, maar het voelde niet lekker. Ik voelde me een zeur. Ik voelde me ondankbaar. Soms kan het zo lekker zijn om even lekker te zeuren en soms voel ik me er alleen maar ellendiger door. Soms is het lekker om het ellendige van me af te schrijven en soms schrijf ik mezelf blijkbaar alleen maar dieper in de put. Dus ik heb besloten die column voorlopig maar even te laten en misschien wel helemaal te verwijderen.

Geschreven door Majanka

Genieten van wat er is, leven voor nu en niet voor later

Ik denk dat ik wel begrijp waarom ik er alleen maar ellendiger van werd. Rond een jaarwisseling word ik altijd een beetje emotioneel. Ergens slaat het nergens op, iedere dag leef ik een dag die nooit meer terugkomt. En toch voelt het op 31 december altijd even gek, een heel jaar wat geweest is en nooit meer terugkomt. Aan goede voornemens doe ik niet. Natuurlijk neem ik mezelf wel goede dingen voor, maar dat doe ik het hele jaar door, ik bewaar ze niet voor het nieuwe jaar. Immers iedere dag begint de rest van mijn leven. En het afgelopen jaar heb ik me meerdere keren helemaal doordrongen gevoeld van het feit dat de rest van mijn leven niet voor altijd is en niet altijd zal zijn zoals het nu is. Eerder werden er wel eens mensen ziek of overleden er wel eens mensen aan de rand van mijn bestaan. Heel enkel waren ze dichterbij, maar dan waren ze ook oud en was er vrede. Afgelopen jaar was dat anders. Een vrouw waar ik net een cursusdag bij had gehad en waar ik wat mailcontact mee had over een opleiding die ik mogelijk wilde gaan volgen was ineens zomaar overleden, een hersenbloeding. Gek hoe je helemaal in de war kunt zijn van zo’n bericht, ik kende haar niet echt, zij kende mij niet echt. De emoties die ik voelde vond ik onterecht, alsof ik daar geen recht op had. Maar dat is natuurlijk onzin. Je leeft je in, daarbij hoort het voelen van de emoties van de betrokkenen en het besef dat het zomaar voorbij kan zijn komt aan. Ik voelde me ook extra levenslustig, extra behoefte om in het hier en nu te zijn, genieten van wat er is, leven voor nu en niet voor later.

Als het komt, moet je er mee dealen en kan je er mee dealen, gewoon omdat het niet anders is

Toen kwam vlak voor de zomervakantie het bericht dat de vader van een vriendje van die van zes ernstig ziek was, kanker, ongeneeslijk. En vlak daarna het bericht van een collega, haar man verongelukt. Mijn keel doet er nu zelfs zeer van als ik het schrijf, van het verdriet wat ik voel voor hun en van de angst. Ik kreeg het gevoel alsof het onheil op ons afkwam. Wij konden wel eens de volgende zijn. Wat zou er komen, hoe zou het komen? Het duurde echt even voordat het weer tot me doordrong dat het er niet toe doet. Als het komt, moet je er mee dealen en kan je er mee dealen, gewoon omdat het niet anders is. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar het is er en je leeft door, je loopt door, je verandert. En het is mogelijk om met zo’n groot verdriet ook te lachen en te leven en te genieten. Het is pas over wanneer je je eigen laatste adem uitblaast. Wachten op het onheil helpt je niet en belemmert je wel. Dus wederom kwam het besef keihard aan dat we nu volop moeten leven en genieten van wat we hebben. We zijn gezond, we zijn een gezin, we zijn samen, we hebben fijne mensen om ons heen, we hebben hulp, we hebben geld genoeg om leuk te leven en te doen waar we zin in hebben. Dat kan heel goed wel eens niet voor altijd zijn, maar daar waar je van genoten hebt kan niets of niemand van je afpakken. En dat lieve gezin die het onheil kanker in hun gezicht geslagen kreeg leeft ons dat voor. Het is onwijs heftig, maar ze plukken de goede dagen, ze gaan door, ze huilen, ze vallen, ze staan op, ze lachen, ze doen leuke dingen, ze vragen hulp, ze krijgen hulp. Het leven is veranderd, het zal nooit meer zijn wat het was, maar het is nu zoals het is.
Daarna kwam nog het bericht van een lief iemand uit mijn omgeving, een jonge moeder, ze blijkt een aandoening te hebben die haar toekomst onzeker maakt. Nou is de toekomst van ons allemaal onzeker en toch voelt het anders als je het zwaard boven je hoofd kan zien.

Het mag er allemaal zijn

Het is belangrijk om dus te leven in het nu en het beste er van te maken, maar dat betekent natuurlijk niet dat iedere dag mijn beste dag zal zijn. Ook zonder ziekte en sterfte bestaat er vermoeidheid, PMS, chagrijn, boosheid, verdriet, vermoeidheid, ruzie en negativiteit. Ik hoef niet iedere dag vrolijk te zijn en me alleen maar blij te voelen met wat ik allemaal heb. Het mag er allemaal zijn. Ik doe alleen mijn best om het negatieve me niet voortdurend te laten overheersen. Na een niet zo’n beste vakantie staan we weer op, knuffelen we elkaar, zeggen we sorry, vertellen we elkaar weer iedere avond hoeveel we van elkaar houden. We zijn weer volop begonnen aan een nieuw jaar, nieuwe dingen gaan komen, goede en ongetwijfeld ook slechte. Het afgelopen jaar heeft bij mij het besef echt laten doordringen; wacht met je mooie plannen niet tot morgen, begin vandaag.

Door Majanka

Afbeelding

Volg:
Share:

7 Reacties

  1. 19 januari 2017 / 08:51

    Mooi!! Ik heb het met een brok in m’n keel gelezen (zwangerschapshormonen, zeg ik je). Hier ook veel ziekte in onze omgeving afgelopen jaar en wat word je je dan weer extra bewust hoeveel een goede gezondheid eigenlijk betekent.
    Willemijn onlangs geplaatst…De lekkerste gerechten van 2016My Profile

    • Majanka
      19 januari 2017 / 09:34

      Een goede gezondheid in alle opzichten, lichamelijk en geestelijk.

  2. annemiek
    19 januari 2017 / 21:19

    Mooi!! Je weet me wederom te raken!
    Mijn ouders helaas te vroeg verloren… de tekst op de kaart van mijn vader : ” Ik heb mijn leven ten volle geleefd en wat heb ik ontzettend gelachen” Mijn voorbeeld… lukt niet altijd!
    Geniet!

  3. Majanka
    19 januari 2017 / 22:27

    Dank je wel lieve Annemiek. En lachen lukt niet altijd, met de tranen en de andere dalen wordt het lachen ook alleen maar rijker.

  4. 20 januari 2017 / 10:38

    Wat heftig… wel prachtig geschreven moet ik zeggen en soms lukt happy zijn even niet en moet je je tranen laten gaan.. mijn vriend zegt altijd tears clean your soul!

    • Majanka
      20 januari 2017 / 10:45

      Thanx. En huilen is ook niet erg. Het is niet altijd leuk waarom je moet huilen. Maar in deze context maakt het voor mij dat ik besluit om te kiezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge